انگلستان با تاریخ کهن و پیچیده‌اش، همچنان میزبان قوانینی است که شاید برای بسیاری از ما خنده‌دار یا عجیب به نظر برسند. در ادامه به برخی از این مقررات نادر اما همچنان نافذ نگاهی خواهیم داشت.
۱. حمل شمشیر و سلاح سرد در اماکن عمومی
طبق قانونی قدیمی در انگلستان، حمل شمشیر، چاقوی بلند، پنجه‌بوکس و دیگر سلاح‌های سرد در خیابان‌ها و مکان‌های عمومی ممنوع است. این مقرره از قرن‌ها پیش برای پیشگیری از خشونت خیابانی و جرائم مسلحانه به تصویب رسیده و همچنان مشمول جریمه، حبس یا ثبت سابقه کیفری می‌شود.
- موارد مجاز: نمایش‌های هنری، مراسم رسمی یا موزه‌ها (با اجازه کتبی)
- سن قانونی: افراد زیر ۱۸ سال مجاز به خرید یا حمل سلاح سرد نیستند
۲. برگزاری رژه و جشن‌های عمومی با مجوز و در ساعات مشخص
هر گونه رژه، تجمع یا جشن خیابانی در انگلستان نیاز به اخذ مجوز از مقامات محلی دارد و تنها در ساعات معینی از روز (معمولاً پس از طلوع خورشید و پیش از پایان ساعات کاری) مجاز است. هدف این قانون حفظ نظم شهری، جلوگیری از ایجاد ترافیک و کاهش مزاحمت برای ساکنان است.
۳. ممنوعیت «سرفه کردن» در قطارهای عمومی (تاریخی)
در دوران وقوع اپیدمی‌ها، سرفه کردن در واگن‌های قطار جرم محسوب می‌شد تا از شیوع بیماری‌ها جلوگیری شود. اگرچه امروزه اجرایی نیست، اما نشان‌دهنده اهمیت بالای بهداشت عمومی و احترام به حریم آسایش دیگر مسافران بوده است.
۴. نشان دادن «انگشت شست» دست چپ هنگام رانندگی (سنتی)
روزی روزگاری رانندگان موظف بودند برای ابراز احترام به یکدیگر و جلوگیری از سوء‌تفاهم، هنگام عبور از میدان یا سبقت‌گیری، انگشت شست دست چپ خود را بالا ببرند. اکنون این رسم بیشتر جنبه نمادین و بازمانده‌ای از گذشته دارد.
۵. ممنوعیت پرتاب صابون در حمام
برای کاهش حوادث ناشی از لغزش – که ممکن بود به دلیل صابون‌های ریز روی کف حمام رخ دهد – پرتاب صابون در حمام‌های عمومی و خانگی ممنوع اعلام شد. حتی جنبه شوخی این کار هم می‌تواند منجر به جریمه و مسئولیت مدنی شود.
۶. زنگ زدن و فرار کردن (Ding-Dong Ditch)
از سال ۱۸۳۹، مزاحمت با زنگ زدن پشت در خانه‌های مردم و فرار کردن جرم شناخته شد. اگرچه این بازی کودکانه به نظر می‌رسد، اما مزاحمت برای ساکنان و به هم ریختن آرامش محله را در پی داشت و پلیس را وادار به برخورد کرد.
۷. تکان دادن فرش یا زیرانداز در خیابان پس از ساعت ۸ صبح
براساس قانون مصوب ۱۸۳۹ (Metropolitan Police Act)، گردگیری یا تکان دادن فرش و زیرانداز در معابر عمومی بعد از ساعت ۸ صبح ممنوع است. این مقرره برای جلوگیری از پخش گرد و غبار در هوا و کاهش مزاحمت برای عابران به وجود آمد. (گردگیری دم‌دری ممنوعیتی ندارد!)
۸. رها کردن نوشیدنی در معابر عمومی
انداختن بطری یا لیوان نوشیدنی – به ویژه نوشیدنی‌های الکلی – روی زمین یا در خیابان‌ها جرم است. این قانون به منظور حفظ نظافت عمومی و جلوگیری از آلودگی محیط زیست وضع شده است.
۹. ابراز احساسات (بوسیدن و در آغوش گرفتن) در ایستگاه‌های راه‌آهن وارینگتون
در ایستگاه‌های راه‌آهن شهر وارینگتون، قوانین محلی ابراز احساسات پرشور مثل بوسیدن و در آغوش گرفتن مسافران ورودی یا خروجی را در داخل محدوده ایستگاه ممنوع کرده‌اند تا از ازدحام و ایجاد مانع در جریان تردد جلوگیری شود.
۱۰. «تعقیب غاز آبی» جرم است
بر اساس قانون حفاظت از پرندگان مهاجر ۱۹۸۱ (Wildlife and Countryside Act)، آزار یا تعقیب هر گونه غاز مهاجر – از جمله غازهای خاکستری – در هیچ شرایطی مجاز نیست. این قانون با هدف حفظ گونه‌های بومی و مهاجر تصویب شده است.
۱۱. حمله به یک موش خانگی ممنوع!
در چارچوب قانون حیوانات بدرفتاری ۱۹۱۱ (Protection of Animals Act)، هر گونه آزار یا صدمه‌زدن به موش‌های خانگی جرم است. حتی اگر از نظر بسیاری جزو آفات به حساب آیند، قانون آن‌ها را موجودات زنده قابل‌حمایت می‌داند.
۱۲. نمایش مانکن‌های برهنه در ویترین ممنوع است
در برخی از نواحی صنفی لندن، شهرداری محلی مقرراتی وضع کرده که نمایش مانکن‌های کاملاً برهنه در ویترین فروشگاه‌ها را ممنوع می‌کند. این محدودیت بیشتر با هدف حفظ «منظره‌ی عمومی» و جلوگیری از بروز اعتراضات اجتماعی اعمال می‌شود.
۱۳. ورود به مجلس با زره کامل غیرقانونی است
طبق یک قانون تاریخی که تا امروز روی کاغذ مانده، هر کس حق ندارد در جلسه‌ی پارلمان – اعم از مجلس عوام یا اعیان – با هر نوع لباس زره‌پوش (اعم از قرون وسطایی یا شبیه‌سازی) حاضر شود. این قانون احتمالاً برای جلوگیری از نمایش قدرت نظامی در فضای مدنی وضع شده است.
۱۴. خرید و فروش پنیر بدبو در برخی از بازارهای محلی ممنوع است
در برخی از بازارهای سنتی انگلستان (مثل بازار می‌دالز در لندن)، عرضه پنیرهایی که بوی بسیار تند و ناهنجاری دارند مشمول جریمه می‌شود. این قانون محلی با هدف مهار آلودگی بوی هوا و احترام به سایر بازدیدکنندگان وضع شده است.
سخن پایانی
این مجموعه قوانین عجیب و گاهی طنزآمیز، گوشه‌ای از گذشته حقوقی انگلستان را به نمایش می‌گذارند و یادآور می‌شوند که تاریخ و فرهنگ هر کشوری چگونه بر شکل‌گیری مقرراتش تأثیر گذاشته است. مسافران و ساکنان جدید با آگاهی از این نکات می‌توانند سفری امن‌تر، محترمانه‌تر و بدون دردسر را تجربه کنند.