صومعه گلاتی که توسط پادشاه برجسته داوود سازنده در قرن دوازدهم تأسیس شد، از تقدس مذهبی اولیه خود فراتر رفت و به عنوان یکی از اولین دژهای دانشگاهی اروپا ظهور کرد. دیوارهای این صومعه با موزاییک‌ها و نقاشی‌های دیواری نفیسی مزین شده‌اند که نمایانگر اوج هنر گرجستانی تحت تأثیر بیزانس هستند. فراتر از شکوه زیبایی‌شناختی آن، میراث ماندگار صومعه گلاتی به عنوان دژی برای پیگیری‌های علمی و تأملات الهیاتی، آن را به بنایی ضروری برای درک دستاوردهای فرهنگی و فکری چندوجهی تبدیل می‌کند که به طور فراموش‌نشدنی خطوط جامعه گرجستان قرون وسطایی را شکل داده‌اند.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.